قایق کاغذی مرا خیس نکنید

در پس این چهره

                      فریادی است

از جنس زمان

                    که پیر می شود

با نا گفته های عشق

                    گاهی می میرد در سکوت

و معنا می شود در

                   نگاه

قصه فرهاد شیرین قدیم

                                      قصه پر غصه این صحنه است

حال دیگر نغمه این عشقباز

                                    ارزوی مرگ در این لحظه است 

اینم تقدیم به همه ی دوستای گلم

نوشته شده توسط روحی جون در پنجشنبه دوازدهم بهمن 1385 ساعت 10:49 موضوع | لينک ثابت